KINO / DVD 

Nieracjonalny mężczyzna – Woody Allen na jedną noc [recenzja]

Nie jest to jeden z tych filmów Woody’ego Allena, do których chciałoby się wracać po dziesięć albo i więcej razy, ale nie można mu odmówić ani urody, ani poczucia humoru, ani pomysłowości. Do tego wyjaśnia jak wyleczyć impotencję.

Abe (Joaquin Phoenix) to zgaszony, zaniedbany profesor filozofii, który z coraz większym trudem odnajduje jakieś powody, by dalej żyć. Panie najwyraźniej taka postawa jednak podnieca ponieważ jak tylko Abe zjawia się na nowej uczelni, uderza do niego i atrakcyjna koleżanka z pracy, Rita (Parker Posey), i ambitna, uwodzącą zarówno intelektem, jak i urodą studentka Jill (Emma Stone). Rita ma męża – ale co tam nudny mąż skoro właśnie pojawił się filozof na skraju załamania psychicznego, z którym można by sobie ubarwić życie, być może przy okazji wyciągając go z pogłębiającej się depresji; a od męża chętnie odejdzie, tyle, że musi „odejść do kogoś”, wizja samotności ją przeraża. Jill ma chłopaka – ale co tam zakochany po uszy przystojny goguś, któremu już teraz marzy się stabilizacja kiedy oto pojawia się człowiek-wyzwanie, ktoś, przy kim dziewczyna naprawdę mogłaby się czegoś nauczyć i ktoś, kto nie stanowiłby oczywistego wyboru jako partner; bo przecież Jill, choć niby grzeczna i poukładana, chciałaby tak naprawdę trochę poszaleć, pokazać światu, że nie jest taka banalna, jak się może wydawać.

Nie jest ani tak zabawny, ani tak inteligentny jak największe dzieła reżysera, ale i tak przez półtorej godziny skutecznie bawi i zaskakuje – a momentami nawet trzyma w napięciu.

Jest tylko jeden problem: Abe nie bardzo pali się do żadnego z tych związków. Zresztą co tam związków – nie pali się nawet do pójścia z tymi uroczymi damami do łóżka. Problem w tym, że oprócz ogólnego wypalenia, dosięgła go również impotencja, z której – dobrze to wie – nie uleczą go magicznie ani czułe zabiegi doświadczonej Rity, ani słodka niewinność Jill. Co jednak będzie kiedy Abe odkryje, że skutecznym lekiem na jego przykrą przypadłość – nie, nie jedną: WSZYSTKIE przypadłości – okaże się morderstwo? Dzięki niemu mężczyzna odzyska sens życia, ostrość widzenia i (prawdopodobnie) wytęsknioną potencję. Rzecz tylko w tym żeby było to morderstwo, które przyniesie światu jakąś korzyść – nie zapominajmy, że Abe jest jednak filozofem…

Tom Shone, autor wydanej niedawno znakomitej biografii reżysera pt. „Woody Allen. Portret mistrza”, ocenia „Nieracjonalnego mężczyznę” jako mierną podróbkę własnych dokonań Allena ze złotego okresu twórczości – ale zważywszy na przyjemność, z jaką ogląda się ten film, brzmi to jednak trochę niesprawiedliwie. Owszem, wątek kryminalny natychmiast przywołuje skojarzenia ze „Zbrodniami i wykroczeniami” (czy nawet świeższym „Wszystko gra”), a niektóre fragmenty wydają się być echem innych słynnych filmów Allena (choćby „Purpurowej róży z Kairu” czy „Annie Hall”), bądźmy jednak uczciwi: czy kręcąc 45-ty film w karierze można całkowicie uniknąć powtórzeń? Fakt, „Nieracjonalny mężczyzna” nie jest ani tak zabawny, ani tak inteligentny jak największe dzieła reżysera, ale i tak przez półtorej godziny skutecznie bawi i zaskakuje – a momentami nawet trzyma w napięciu. Pomagają w tym oczywiście znakomici aktorzy – zbolały Phoenix, słodka Stone i często niedoceniana Posey, która jest przecież rewelacyjna jako zgorzkniała podrywaczka w średnim wieku – a także wyborne zdjęcia Dariusa Khondji i porywająca ścieżka dźwiękowa, znacznie bardziej „sensacyjna” niż to zwykle u Allena bywa.

hannibal_3
Poprzedni

Milczenie Owiec - Uczta, która mogła wyglądać inaczej...

Egmont
Następny

JLA. Amerykańska Liga Sprawiedliwości tom 1 - surrealistycznie i z przymrużeniem oka [recenzja]

Bartek Paszylk

Bartek Paszylk

Bartłomiej Paszylk jest autorem przekrojowej książki na temat kina grozy pt. „Leksykon filmowego horroru”, a także anglojęzycznej pozycji dotyczącej horrorów kultowych pt. „The Pleasure and Pain of Cult Horror Films”. Zajmował się również redagowaniem takich antologii grozy, jak: „City 1″, „City 2″ oraz „Najlepsze horrory A.D. 2012″.

Jego artykuły, recenzje i wywiady publikowano w popularnych czasopismach oraz portalach internetowych zarówno w Polsce, jak i zagranicą. Obecnie pełni funkcję redaktora magazynu Grabarz Polski i pisze teksty oraz recenzje dla Dzikiej Bandy, Nowej Fantastyki i Drivera.

Brak komentarzy

Dodaj komentarz