KINO / DVD 

Paranormal Activity: Inny wymiar – nuda z demonami [recenzja]

Szósta i podobno ostatnia odsłona cyklu „Paranormal Activity” to przede wszystkim ostateczny dowód na wypalenie się potencjału serii.

„Inny wymiar” zaczyna się od sceny zamykającą część trzecią. Potem akcja przenosi się do współczesności. Do Ryana i Emily tuż przed Bożym Narodzeniem wprowadza się brat Ryana, Mike. Podczas urządzania sobie pokoju Mike znajduje karton ze starymi kasetami video. Mniej więcej w tym samym czasie wszyscy odkrywają, że sześcioletnia córka bohaterów, Leila spędza coraz więcej czasu bawiąc się z wyimaginowanym przyjacielem Tobym. Kiedy w końcu dochodzi do tego, do czego dojść musi – nasi bohaterowie oglądają znalezione taśmy – w domu zaczynają dziać się dziwne rzeczy.

„Paranormal Activity” już od dawna z horroru, w którym dzieje się niewiele, zamieniło się w klasyczną serię z demonem, tajemniczymi sektami i wszystkim co kojarzy się z horrorami o opętaniu. Ostatnia odsłona próbuje rozwiązać wszystkie tajemnice, posplatać ze sobą rozsypane we wcześniejszych filmach wątki i wmówić nam, jakby od początku twórcy serii doskonale wiedzieli dokąd ma ona prowadzić. Tyle, że rozwiązanie zagadek jest tu równie oryginalne, co zamknięcie serialu „Lost”. Zero oryginalności, dużo sztampy, klisz i powtórek. Kliszą stała się też sama konwencja found footage. Zamiast budować napięcie, nuży, a wszystkie przerażające w zamierzeniu sceny, owszem przerażają – ale swoją nieporadnością i przewidywalnością. I to niestety chyba wszystko, co można powiedzieć o demonicznym Tobym i jego przygodach w naszym świecie. Strasznie prostacki demon w strasznie prostackim filmie.

Demony seksu/Marginesy
Poprzedni

Demony seksu - marzenia erotyczne Polaków [recenzja]

Kino Świat
Następny

Je suis Dobermann

Robert Ziębiński

Robert Ziębiński

Dziennikarz, pisarz. Studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przez ostatnie osiemnaście lat pracował i publikował w takich tytułach jak „Tygodnik Powszechny”, "Gazeta wyborcza", "Rzeczpospolita", „Przekrój”, „Newsweek”, „Nowa Fantastyka”. Wydał powieść „Dżentelmen” (2010), krytyczne„13 po 13” (wspólnie z Lechem Kurpiewskim, 2012), pierwszą polską książkę o Stephenie Kingu „Sprzedawca strachu” (2014) "Londyn. Przewodnik Popkulturowy" (2015) i "Wspaniałe życie" (2016) (WAB). Drukował opowiadania m.in. w "Nowej Fantastyce", w antologiach „17 Szram” (2013), „City 2” (2011).

1 Comment

  1. raq
    2016-08-21 at 17:05 — Odpowiedz

    Żal mi was wszystkich krytyków…potraficie tylko hejtować i wypatrywać niedociągnięć. Zróbcie sami coś lepszego albo morda w kubeł pajace. Boże daj mi w rękę tego pajaca co to pisał to go naprawie szybko. Prostaki i kozaki przez neta :) a co do czego to cipyyyy!

Dodaj komentarz