Literatura 

Dubaj – Ciemna strona raju [recenzja]

Zanim wybierzecie się na wakacyjną wycieczkę do Dubaju, warto przeczytać co sądzi o tej bajecznej krainie jeden z największych podróżników świata, Jacek Pałkiewicz.

Jak czytamy we wstępie do „Dubaju”, za napisanie tej książki Pałkiewiczowi może grozić skazanie na „dłuższe pozbawienie wolności” ponieważ jakakolwiek krytyka emiratu zawsze spotyka się z ostrą reakcją władz. To w końcu „raj”, miasto-marzenie, gdzie wszystko powinno być idealne. Zresztą nawet tak wytrawny podróżnik jak Pałkiewicz daje się do pewnego stopnia uwieść Dubajowi: podziwia jego wystawne hotele (w tym „siedmiogwiazdkowy” Żagiel, który odwiedza wraz z małżonką na ostatnim etapie wycieczki), imponują mu jego konstruktorzy, którzy w rekordowo krótkim czasie przemienili pustynię w potężne skupisko najnowocześniejszych drapaczy chmur. Z drugiej strony, autor książki jest świadom, że wszystkie te cuda mają swoją cenę – i to właśnie ona jest głównym tematem „Dubaju”.

Pałkiewicz odsłania przed nami mroczną stronę sztucznie wykreowanego raju: jego Dubaj to miejsce, gdzie kwitnie rozszalały konsumpcjonizm, prostytucja, nepotyzm i wyzysk robotników z krajów trzeciego świata.

Spotykając się z ludźmi, dzięki którym Dubaj osiągnął swą obecną świetność, Pałkiewicz odsłania przed nami mroczną stronę tego sztucznie wykreowanego raju: to miejsce, gdzie kwitnie rozszalały konsumpcjonizm, prostytucja, nepotyzm i wyzysk robotników z krajów trzeciego świata, a pozorna multikulturowa otwartość potrafi przybierać dość odrażający wymiar: przykładowo, na plażach Dubaju kobiety mogą się co prawda pokazywać w skąpych strojach, ale są wtedy czujnie obserwowane przez tubylców-onanistów, którzy sprawiają sobie potem w wodzie „finalną przyjemność”. Po pewnym czasie, pomimo początkowych zachwytów takim czy innym aspektem funkcjonowania dubajskiej metropolii, autor stwierdza: „Czuję się w Dubaju wyobcowany, modernistyczna urbanistyka zapomniała o ludziach, wszystko podporządkowała efektywnemu przemieszczaniu się samochodem. Nie znajduję tu żadnego atrakcyjnego miejsca – a nawet ludzi na ulicach, bo często na przestrzeni kilometrów nie ma chodników”.

Dla wiernych czytelników Pałkiewicza, równie ważnym aspektem tej książki, jak ujawnienie całej, nie zawsze przyjemnej prawdy o Dubaju będzie też fakt, że przy okazji żegna się on tu z podróżowaniem. Jak sam zaznacza, w jego przypadku i tak dzieje się to znacznie później niż u wielu zaprzyjaźnionych z nim poszukiwaczy mocnych wrażeń – było nie było, skończył już siedemdziesiątkę. To zmęczenie podróżowaniem nie wynika jednak wyłącznie z metryki Pałkiewicza (choć można poczuć rozczarowanie czytając, jak człowiek, który niegdyś samotnie przepłynął Atlantyk i znosił trudy przedzierania się przez amazońską dżunglę, obecnie z dużym wysiłkiem zdobywa się na spędzenie jednej niewygodnej nocy wśród wyzyskiwanych hinduskich robotników), ale także z nieodwracalnych zmian, jakie przyniosła globalizacja. „Jesteśmy świadkami ‘śmierci podróży’, której miejsce zajęła wszechobecna turystyka, a biorąc pod uwagę jej konsumpcyjny charakter, właściwiej by ją było nazwać nawet postturystyką”, wyjawia z rozgoryczeniem autor.

„Dubaj” to więc pouczająca i świetnie udokumentowana, a jednocześnie bardzo smutna książka. I to nie tylko dlatego, że pokazuje co tak naprawdę kryje się za błyszczącą fasadą tytułowego emiratu.

Star-Trek-W-nieznane-_bn44746
Poprzedni

Star Trek: W nieznane - w dobrze znane [recenzja]

Okładka Electronica- Vol 2-cover
Następny

Electronica 2: The Heart of Noise - Jarre i goście raz jeszcze [recenzja]

Bartek Paszylk

Bartek Paszylk

Bartłomiej Paszylk jest autorem przekrojowej książki na temat kina grozy pt. „Leksykon filmowego horroru”, a także anglojęzycznej pozycji dotyczącej horrorów kultowych pt. „The Pleasure and Pain of Cult Horror Films”. Zajmował się również redagowaniem takich antologii grozy, jak: „City 1″, „City 2″ oraz „Najlepsze horrory A.D. 2012″.

Jego artykuły, recenzje i wywiady publikowano w popularnych czasopismach oraz portalach internetowych zarówno w Polsce, jak i zagranicą. Obecnie pełni funkcję redaktora magazynu Grabarz Polski i pisze teksty oraz recenzje dla Dzikiej Bandy, Nowej Fantastyki i Drivera.

Brak komentarzy

Dodaj komentarz