KSIĄŻKI 

Charlie Chaplin – Biografia w pigułce [recenzja]

Opowieść o życiu i filmach Charliego Chaplina autorstwa brytyjskiego pisarza Petera Ackroyda to rzecz dla tych, którzy chcieliby w szybki i przystępny sposób zapoznać się z dokonaniami Króla Komedii: na zaledwie 300 stronach w wyścigowym tempie zapoznajemy się tu bowiem ze wszystkimi najważniejszymi wydarzeniami z życia Chaplina.
Najciekawiej wypadają fragmenty opisujące nieśmiałe początki kariery Chaplina: od maleńkich rólek w angielskich przedstawieniach, przez udział w tanich komediowych krótkometrażówkach, aż po pierwsze filmy nakręcone w Ameryce.

Co zaskakujące, najciekawiej wypadają w książce Ackroyda nie fragmenty opisujące największe zawodowe sukcesy komika czy też najdramatyczniejsze sytuacje, w jakie wplątywał się w jego życiu osobistym, ale nieśmiałe początki kariery: od maleńkich rólek w angielskich przedstawieniach o Sherlocku Holmesie, przez udział w tanich, kręconych masowo komediowych krótkometrażówkach, aż po pierwsze filmy nakręcone w Ameryce – te, nad którymi artysta nie sprawował jeszcze pełnej kontroli i w związku z tym musiał trochę powalczyć, aby wykorzystano w nich jak najwięcej jego pomysłów. Ackroyd, jak na autora biografii Londynu przystało, z wprawą zawodowca przywołuje ducha stolicy Anglii z młodzieńczych lat Chaplina, ciekawie zarysowuje jego trudne relacje z niedomagającą psychicznie matką i krótko, ale treściwie omawia wczesne dokonania artystyczne przyszłego gwiazdora – jeszcze niedoskonałe, ale już zwiastujące niesamowity talent.

Później, kiedy Chaplin zamienia się w kochliwego i humorzastego bogacza, który na kręcenie filmów poświęca coraz więcej czasu i pieniędzy, zamieniając przy okazji życie swoich rozlicznych kobiet w piekło, można odnieść wrażenie, że Ackroyd nabiera do swojego bohatera chłodnego dystansu, co czyni lekturę mniej wciągającą. A może problem leży w tym, że najlepszym i najbardziej kontrowersyjnym filmom Chaplina – czyli m.in. „Brzdącowi”, „Gorączce złota”, „Cyrkowi”, „Światłom wielkiego miasta”, „Dyktatorowi” czy „Panu Verdoux” – należałaby się jednak jakaś solidniejsza analiza, czy choćby spojrzenie z kilku różnych perspektyw, podczas gdy Ackroyd traktuje je niewiele troskliwiej niż wczesne krótkometrażówki, ograniczając się do streszczenia fabuły i dość powierzchownej oceny – do tego często uzależnionej od tego czy dany tytuł odniósł sukces finansowy czy nie.

Ackroyd to jednak Ackroyd więc jego kolejną biografię i tak czyta się nieźle. Żywy styl pisania autora, mimo delikatnej stylizacji na „staroświeckość”, nie pozwala się nudzić, a jak na tak skromne objętościowo dzieło, mnóstwo tu ciekawostek wygrzebanych z trudno dostępnych materiałów (listów, wspomnień, starych artykułów prasowych). Skłamałbym więc pisząc, że jeśli trochę już znacie losy Chaplina, to nie dowiecie się z tej książki niczego nowego, ale odnoszę wrażenie, że gdyby Ackroyd dostał zlecenie na dzieło dwukrotnie obszerniejsze, rozkoszowalibyśmy się dziś znacznie lepszą książką.

J.P. Fantastica
Poprzedni

Wzgórze Apolla, tom 1 - szkolne życie towarzyskie i uczuciowe [recenzja]

Powergraph
Następny

Wróżenie z wnętrzności - poznaj Szostaka [konkurs]

Bartek Paszylk

Bartek Paszylk

Bartłomiej Paszylk jest autorem przekrojowej książki na temat kina grozy pt. „Leksykon filmowego horroru”, a także anglojęzycznej pozycji dotyczącej horrorów kultowych pt. „The Pleasure and Pain of Cult Horror Films”. Zajmował się również redagowaniem takich antologii grozy, jak: „City 1″, „City 2″ oraz „Najlepsze horrory A.D. 2012″.

Jego artykuły, recenzje i wywiady publikowano w popularnych czasopismach oraz portalach internetowych zarówno w Polsce, jak i zagranicą. Obecnie pełni funkcję redaktora magazynu Grabarz Polski i pisze teksty oraz recenzje dla Dzikiej Bandy, Nowej Fantastyki i Drivera.

Brak komentarzy

Dodaj komentarz