KSIĄŻKI 

Jerzy Hoffman: Po mnie choćby „Potop” – Hoffman bez cenzury [recenzja]

Wielbiciele talentu Jerzego Hoffmana powinni bez wahania zaopatrzyć się w „Po mnie choćby ‘Potop’” – wywiad-rzekę, jaki przeprowadził z reżyserem sienkiewiczowskiej trylogii dziennikarz Gazety Wyborczej, Jacek Szczerba. Co prawda stosunkowo niedawno można się było zapoznać z podobną książką autorstwa Marty Sztokfisz („Jerzy Hoffman. Gorące serce”), ale nawet jeśli ją czytaliście, to i tak po raz kolejny dacie się wciągnąć w hoffmanowską opowieść o seksie, miłości, przyjaźni, wojnie, komunizmie, piciu wódki i sztuce kręcenia drogich filmów.

Fakt, wiele z tych barwnych historii, jakimi na 350 stronach raczy nas twórca „Ogniem i mieczem” poznaliśmy już podczas lektury książki Sztokfisz, ale ze Szczerbą Hoffman rozmawia jednak bardziej „po męsku”, zupełnie już nie starając się o wykreowanie wizerunku dżentelmena. Ma to swoje dobre i złe strony – bo choć generalnie wypadałoby sobie tę niezwykłą szczerość i bezogródkowość artysty cenić, to bywa, że rzucanie przez Hoffmana dramatycznymi faktami (np. o wymuszeniu na swojej niegdysiejszej partnerce usunięcia ciąży) tak, jakby zupełnie nic nie znaczyły, może dość dotkliwie razić. A Szczerba zwykle nie podchwytuje tego rodzaju kontrowersyjnych tematów i nie namawia Hoffmana do składania żadnych wyjaśnień – co prawdopodobnie zrobiłaby w takiej sytuacji Sztokfisz – tylko stara się jak najszybciej przejść do zadania kolejnego pytania z wcześniej przygotowanej listy. Z jednej strony jest to zrozumiałe – w tym wypadku dziennikarza zdecydowanie bardziej interesują artystyczne dokonania Hoffmana niż jego osobiste perypetie i nie chce swojej książce nadawać plotkarsko-sensacyjnego charakteru – ale z drugiej pozostawia jednak pewien niedosyt. A momentami wręcz niesmak.

Reżyser ma zdystansowany stosunek do własnej twórczości i nie ma zamiaru nikomu wmawiać, że wychodziły spod jego ręki wyłącznie rzeczy genialne, a z kolei przepytujący bardzo dobrze przygotował się do zadania, zaznajamiając się także z dokumentami z początku kariery rozmówcy, który nawet on sam słabo już pamięta.

Jeśli jednak „obyczajowa” część książki nie jest aż tak dopracowana jak być powinna, to fragmenty, w których Szczerba i Hoffman rozmawiają o kinie wypadają świetnie. Reżyser ma zdrowy, zdystansowany stosunek do własnej twórczości i nie ma zamiaru nikomu wmawiać, że wychodziły spod jego ręki wyłącznie rzeczy genialne, a z kolei przepytujący bardzo dobrze przygotował się do zadania, zaznajamiając się także z dokumentami z początku kariery rozmówcy, który nawet on sam słabo już pamięta. Poza tym, w przeciwieństwie do autorki „Gorącego serca”, Szczerba nie boi się ostro krytykować niektórych dzieł Hoffmana, niejednokrotnie zmuszając go tym samym do wykonania szybkiego rachunku sumienia. Przykładowo, o „1920. Bitwie Warszawskiej”, która w książce Sztokfisz opiewana była niczym arcydzieło, Hoffman wypowiada się tu z lekkim zawstydzeniem, przyznając, że w zasadzie udały mu się w tym filmie tylko dwie rzeczy: wyciśnięcie dobrych kreacji z Adama Ferencego i Nataszy Urbańskiej.

Cieszy również sposób wydania książki: solidna, twarda oprawa, przejrzysty układ stron, całe mnóstwo prywatnych i filmowych zdjęć (dzięki którym można sobie nawet sprawdzić czy córka Hoffmana faktycznie przypomina Kate Winslet grającą ją w filmie „Steve Jobs”) plus zwięzła, poręczna filmografia. Jeśli interesujecie się polskim kinem – na pewno warto mieć ten tytuł na półce.

Egmont
Poprzedni

Sisters #1-2: Podobieństwo rodzinne / Będzie zabawa - dla całej rodziny [recenzja]

south-of-hell-900x1334
Następny

South of Hell - najgorszy serial roku? [recenzja] [thriller]

Bartek Paszylk

Bartek Paszylk

Bartłomiej Paszylk jest autorem przekrojowej książki na temat kina grozy pt. „Leksykon filmowego horroru”, a także anglojęzycznej pozycji dotyczącej horrorów kultowych pt. „The Pleasure and Pain of Cult Horror Films”. Zajmował się również redagowaniem takich antologii grozy, jak: „City 1″, „City 2″ oraz „Najlepsze horrory A.D. 2012″.

Jego artykuły, recenzje i wywiady publikowano w popularnych czasopismach oraz portalach internetowych zarówno w Polsce, jak i zagranicą. Obecnie pełni funkcję redaktora magazynu Grabarz Polski i pisze teksty oraz recenzje dla Dzikiej Bandy, Nowej Fantastyki i Drivera.

Brak komentarzy

Dodaj komentarz