orzel 75%
29 Wrz 2016

Orzeł Biały – Nowy, Orkowy Świat [recenzja]

Marcin Przybyłek znany był dotąd z przyjemnej, wizjonerskiej literatury sf, która z niezrozumiałych dla mnie względów pozostawała niszą. Teraz jednak, z pomocą „Orła Białego” mógł uderzyć z grubej rury i wskoczyć na pierwsze miejsca list bestesllerów. Czy zasłużenie?

Hubert Sosnowski 0
Dom zły, Smarzowski
15 Wrz 2014

Filmowy ranking 25-lecia

Dziś zaczyna się 39. Festiwal Filmowy w Gdyni. A że odbywa się on w roku, w którymi mija 25 lat od uzyskania przez nasz kraj niepodległości, prezentujemy – subiektywny, a jakże! –  ranking 10 najlepszych filmów nakręconych w wolnej już Polsce. Zaznaczamy, że kolejność ma tu znaczenie, podobnie jak nieobecność niektórych tytułów.  1. Dom zły (2009), reż.  Wojciech Smarzowski Film mocny jak spirytus, w każdym razie wciąż zwala z nóg. Wojciech Smarzowski to w tej chwili najlepszy polski reżyser. Bez dwóch zdań. 2. Dług (1999), reż.  Krzysztof Krauze Nikt wcześniej ani potem nie potrafił w naszym kinie tak sugestywnie odmalować zagubienia polskiego społeczeństwa po tzw. przełomie, czyli  po roku 1989.

Lech Kurpiewski 0
Boża podszewka
07 Mar 2014

PiSF – Polska i Skandale Filmowe

„Kamienie na szaniec” wzbudziły kontrowersje nim jeszcze trafiły na ekran. A największe pretensje do filmu mieli ci, który go nie widzieli. No ale czy to ważne, jeśli zagrożony jest mit? Nie pierwszy to przypadek w historii naszego kina, kiedy „sprawa”, a przy okazji i skandal, okazują się ważniejsze niż sam film. Oto przykłady.   1. Popioły (1965), reż. Andrzej Wajda Ten film jeszcze nim powstał, budził spory, a gdy już trafił do kin, dyskusjom nie było końca. Choć czy tak naprawdę dyskutowano o nim? Raczej obok niego, „Popioły” dały bowiem pretekst Mieczysławowi Moczarowi i jego akolitom do ataku na „rewizjonistów” szydzących z patriotycznych wartości. Wajda miał być jednym z nich.

Lech Kurpiewski 0
Polskie horrory
20 Wrz 2013

Pięć najlepszych polskich horrorów

„Ostra randka” to po nieszczęsnej „Porze mroku” kolejny polski horror, który przemknął przez kina niezauważony. Czy potwierdza to regułę, że nie umiemy kręcić horrorów? A właśnie że nie. Twórcy tacy jak Marek Piestrak, Andrzej Żuławski, Janusz Majewski i Jacek Koprowicz pokazali, że jak się postarają, to potrafią się zmierzyć zarówno z najlepszymi wzorcami inteligentnego, psychologicznego kina grozy, jak i ze zwariowanym, bezpretensjonalnym horrorem klasy B. Oto pięć najlepszych filmów tego gatunku, jakie stworzono w naszym kraju.   Lokis. Rękopis profesora Wittembacha (1970), reż. Janusz Majewski, wyk. Edmund Fetting, Józef Duriasz, Małgorzata Braunek, Gustaw Lutkiewicz, Irena Horecka, Paweł Unrug. Czym straszy? Postacią człowieka-niedźwiedzia, w którego rzekomo przemienia się hrabia Michał Szemiot.

Bartek Paszylk 0
Drogówka reż. Wojtek Smarzowski
27 Lip 2013

Smarzowski, Szumowska, Kox i Król Bromski…

Właśnie ogłoszono tytuły 15 filmów, które zakwalifikowały się do konkursu głównego 38. Festiwalu Filmowego w Gdyni (9-14 września). Z filmów, które widzieliśmy, ułożyliśmy nasz prywatny konkursowy ranking. Lista filmów nieoglądanych jest zaś listą naszych oczekiwań i „spodziewań”. Kolejność w obu wypadkach ma znaczenie. I to duże. Lech Kurpiewski Filmy widziane 1. Drogówka, reż. Wojciech Smarzowski Film mocny jak spirytus i czarny jak smoła. Czy obraz Polski jest w nim przejaskrawiony? Jak dla mnie (niestety) – ani trochę. Poza tym to świetny czarny kryminał. Murowany kandydat do Złotych Lwów. 2. Imagine, reż. Andrzej Jakimowski Po dętych i przekombinowanych „Sztuczkach” Jakimowski na szczęście znów wrzucił na luz. Jego film o ślepej miłości

Lech Kurpiewski 0
Być jak Kazimierz Deyna
27 Mar 2013

Być jak Kazimierz Deyna

Być jak Kazimierz Deyna. Reż. Anna Wieczur-Bluszcz. Wyk. Przemysław Bluszcz, Gabriela Muskała, Jerzy Trela, Marcin Korcz. Polska 2012. Next Film. Czy to nie przejaw czasu, że w Polsce fabuły o piłce nożnej, bądź też z piłką nożną w tle, ostatnio kręcą właściwie tylko kobiety? Wystarczy tu przypomnieć ”Boisko bezdomnych” Katarzyny Adamik czy „Skrzydlate świnie” Anny Kazejak. Anna Wieczur-Bluszcz też wpisuje się w ten trend (by nie powiedzieć: trynd). Bohaterem jej filmu jest chłopak z prowincji, którego nieszczęście polegało na tym, że urodził się 29 październiku 1977 roku, a więc w dniu, kiedy Kazimierz Deyna na Stadionie Śląskim w Chorzowie strzelił Portugalii gola, który zapewnił polskiej reprezentacji udział w argentyńskim mundialu.

Lech Kurpiewski 0
Żywot Mateusza. Reż. Witold Leszczyński.
15 Mar 2013

Żywot Mateusza

Żywot Mateusza. Reż. Witold Leszczyński. Wyk. Franciszek Pieczka, Anna Milewska, Wirgiliusz Gryń, Aleksander Fogiel. Polska 1968. To jeden z najpiękniejszych polskich filmów i jeden z najprostszych. No ale tak już najczęściej jest, że piękno z prostotą idą w parze. Zresztą czy to film? To raczej filmowa suita (zwłaszcza że muzyka Arcangelo Corellego odgrywa tu niebagatelną rolę), a może też biało-czarny wiersz kontemplujący urodę świata. Definicje są tu zresztą nieważne, bo tutaj nade wszystko liczy się głęboki spokój, jakim ten film nas napełnia (przynajmniej ja tak mam!) podczas oglądania, spokój niemal metafizyczny. W tej sytuacji aż się wierzyć nie chce, że obraz ten wyszedł spod ręki debiutanta. Wprawdzie Leszczyński kręcąc „Żywot

Lech Kurpiewski 0
Mapy, Aleksandra i Daniel Mizielińscy. Wyd. Dwie Siostry
15 Mar 2013

Mapy

Mapy, Aleksandra i Daniel Mizielińscy. Wyd. Dwie Siostry Dobre książki dla dzieci nie są tylko dla dzieci. Tę oczywistą prawdę znają wszyscy rodzice, którzy czytają swoim maluchom. Czasem jednak wśród wielu ciekawych pozycji można znaleźć coś naprawdę unikatowego, coś, co wydaje się stworzone nie tylko dla dzieci, bo treści, jakie zawiera, odwołują się również do dojrzałej wrażliwości i dojrzałych sentymentów. Taką pozycją są „Mapy”, kolejna mądra i piękna książka stworzona przez ultra zdolny tandem – Aleksandrę i Daniela Mizielińskich. Zgodnie z tym, co sugeruje tytuł jest to coś w rodzaju komiksowego atlasu, w którym znajduje się pięćdziesiąt jeden map, ukazujących ponad czterdzieści wybranych krajów. Na tych mapach aż roi się

Paweł Matuszek 0
Misja Afganistan, reż. Grzegorz Kuczeriszka, 2012
13 Mar 2013

Misja Afganistan

Misja Afganistan. Reż. Grzegorz Kuczeriszka, Maciej Dejczer. Wyk. Paweł Małaszyński, Eryk Lubos, Piotr Rogucki. Polska 2012, Canal+ Ten serial miał mieć swoją premierę ponad rok temu, ale niestety zamiast do telewizji trafił na stół montażowy. Jak miejska legenda niesie materiał nakręcony przez Kuczeriszkę był tak zły, że reżysera wyrzucono a producenci wyruszyli na poszukiwania zastępcy. Został nim Maciej Dejczer. Ile w tym prawdy zapewne nigdy się nie dowiemy, co jednak nie zmienia faktu, że Dejczer jako reżyser się spisał. „Misja…”  jest opowiedziana sprawnie i bezboleśnie – co w kategorii „polski serial” jest rzeczą niespotykaną i rzadką. A więc sukces? Niestety nie do końca. Poza realizacyją sprawnością „Misja…” powtarza niemal wszystkie

Robert Ziębiński 0
Bitwa pod Wiedniem, Reż. Renzo Martinelli,2012
12 Mar 2013

Bitwa pod Wiedniem

Bitwa pod Wiedniem (September Eleven 1683). Reż. Renzo Martinelli. Wyk. F. Murray Abraham,  Alicja Bachleda-Curuś, Jerzy Skolimowski. Włochy, Polska 2012, Monolith Miał być sernik po wiedeńsku, wyszedł klops. A właściwie danie zupełnie niejadalne, czyli knot. I niczego tu nie zmienią filipiki włoskiego producenta kierowane do sfrustrowanych i niewdzięcznych polskich dziennikarzy. Film po prostu jest zły. Nawet nie dlatego, że w tej opowieści o odsieczy wiedeńskiej z naszym królem Janem III Sobieskim w tle nie zawsze zgadzają się fakty, a prawda historyczna miesza się z baśnią. Nawet nie dlatego, że aktorzy grają tu z karykaturalną wręcz przesadą (F. Murray Abraham jako mnich Marco jest groteskowo koturnowy, zaś Piotr Adamczyk jako austriacki

Lech Kurpiewski 0
Fuck for forest, Reż. Michał Marczak, 2012
12 Mar 2013

Fuck for Forest

Fuck for Forest. Reż. Michał Marczak. Niemcy, Polska 2012. Against Gravity. Jak łączyć przyjemne z pożytecznym?  Danny oraz inni aktywiści (aktywistki oczywiście też) z berlińskiego stowarzyszenia Fuck For Forest to wiedzą.  Ot, założyli internetowy portal erotyczno-ekologiczy, na który wrzucają amatorskie filmiki porno. Sami je kręcą i sami w nich grają, choć do „aktorskich” popisów udaje się im namawiać – i to na ogół bez większych problemów – również  osoby postronne. Zwłaszcza te, którym kwestie ochrony środowiska szczególnie leżą na sercu (nie mówiąc już o innych organach). Bo też fundusze zebrane w wyżej opisany, i trzeba przyznać, dość niekonwencjonalny sposób (portal jest płatny) grupa FFF zamierza przeznaczyć na ratowanie amazońskich lasów.

Lech Kurpiewski 0
Obława, reż. Marcin Krzyształowicz, 2012
12 Mar 2013

Obława

Obława. Reż. Marcin Krzyształowicz. Wyk. Marcin Dorociński, Maciej Stuhr, Sonia Bohosiewicz. Polska 2012. Kino Świat Ten wyróżniony Srebrnymi Lwami na ostatnim festiwalu w Gdyni film Marcina Krzyształowicza to opowieść o zdradzie, która doprowadza do zagłady oddziału partyzanckiego (rzecz dzieje się w Polsce podczas okupacji hitlerowskiej). Głównym bohaterem jest tu kapral Wydra (Dorociński), egzekutor, który wykonuje wyroki na kapusiach i gestapowcach. Jemu właśnie przyjdzie pomścić śmierć kolegów. „Obława” to mocny i okrutny film, do tego zdecydowanie odbiegający od szablonów wojennych narracji obowiązujących w polskim kinie, zwłaszcza że forma jest w nim równie ważna co treść. W tym obrazie chodzi bowiem nie tyle o odtworzenie faktów historycznych, ile o oddanie ekstremalnych emocji

Lech Kurpiewski 0
Pokłosie, reż. Władysław Pasikowski, 2012
12 Mar 2013

Pokłosie

Pokłosie. Reż. Władysław Pasikowski. Wyk. Maciej Stuhr, Ireneusz Czop,  Zbigniew Zamachowski, Danuta Szaflarska. Polska 2012. Monolith Films Punkt Pasikowskiemu na pewno należy się za odwagę. W końcu jako pierwszy z naszych twórców tak otwarcie nawiązał w swoim filmie (fabule! – podkreślmy to) do mordu popełnionego podczas wojny przez Polaków na Żydach w Jedwabnem. Ale sposób, w jaki Pasikowski rozlicza się z polską hańbą, budzi już wątpliwości.   I nie chodzi tu nawet o to, że reżyser swoją dotykającą narodowej traumy opowieść o dwóch braciach, których nienawidzi cała wieś, wpisuje w ramy kina gatunkowego, zwłaszcza  thrillera. Rzecz w tym, że u Pasikowskiego gatunkowe chwyty zastępują prawdę. Myślę tu oczywiście o prawdzie

Lech Kurpiewski 0
Sanctuary, Reż. Norah McGettigan, 2012
12 Mar 2013

Sanctuary

Sanctuary. Reż. Norah McGettigan. Wyk. Jan Frycz, Anne-Marie Duff, Agnieszka Żulewska. Irlandia, Polska 2012. Best Film. Koproducentem tego filmu jest wprawdzie Wajda Studio, ale duchowo patronują mu raczej dwaj Krzysztofowie – Kieślowski z Zanussim. I nie byłoby w tym nic złego, gdyby debiutująca w fabule Irlandka zapożyczyła od polskich mistrzów to, co w ich twórczości najlepsze. Ona jednak uparła się wziąć od nich to, co w ich filmach najsłabsze – tanią metafizykę i mętną psychologię. W tej historii o pewnym chirurgu plastycznym, który próbuje oswoić tramę po utracie, niekochanej chyba zresztą, żony, irytuje prawie wszystko (no, może poza zdjęciami) – od gry kreującego główną rolę Jana Frycza, który porusza się

Lech Kurpiewski 0
Mój rower, reż. Piotr Trzaskalski, 2012
12 Mar 2013

Mój rower

Mój rower. Reż. Piotr Trzaskalski. Wyk. Artur Żmijewski, Michał Urbaniak, Krzysztof Chodorowski. Polska 2012. Rower? Raczej same szprychy. Tutaj bowiem szczebelki scenariuszowego treatmentu prześwitują spod  filmowego obrazu równie wyraźnie jak żebra spod skóry chudej szkapiny. Od początku więc wiemy tu, skąd przychodzimy, na czym stoimy i dokąd zmierzamy. Żadnej niespodzianki. A przecież historia skłóconych ze sobą trzech mężczyzn – dziadka, ojca i syna – którzy razem ruszają na Mazury, by odszukać jedną kobietę (choć w trzech wcieleniach: żony, matki i babci) mogła być nawet całkiem niezłym pretekstem do powiedzenia czegoś  ciekawego tak o międzypokoleniowych nieporozumieniach jak i  o naszym czasie. Niestety, w „Moim rowerze” serwowane są same ograne klisze. Widać

Lech Kurpiewski 0
Ixjana, reż. Józef Skolimowski, 2012
12 Mar 2013

Ixjana

Ixjana. Reż. Józef Skolimowski, Michał Skolimowski. Wyk. Sambor Czarnota, Magdalena Boczarska, Borys Szyc, Łukasz Simlat. Polska 2012. Monolith Współreżyser i współscenarzysta ”Ixjany”, Józef Skolimowski, zmarł przed ukończeniem prac nad tym obrazem. A że o Zmarłych (i ich dziełach) albo dobrze, albo wcale – to o filmie nie napiszę ani słowa. I już. Lech Kurpiewski

Lech Kurpiewski 0
Piąta pora roku. reż. Jerzy Domaradzki, 2012
12 Mar 2013

Piąta pora roku

Piata pora roku. Reż. Jerzy Domaradzki. Wyk. Ewa Wiśniewska, Marian Dziędziel, Andrzej Grabowski, Leszek Lichota. Polska 2012. Kino Świat. Geriatryczne kino romantyczne i kino drogi w jednym. Połączenie ryzykowne ale możliwe przecież do fajnego rozegrania (patrz: „Wożąc panią Daisy”). Trzeba jednak mieć na ów miks  jakiś pomysł, czyli scenariusz, a  tego w filmie  Domaradzkiego właściwie brak, bo trudno scenariuszem nazwać zlepek marnych kabaretowych skeczy. Cieniutkich, taniutkich i do bólu przewidywalnych. Ewa Wiśniewska i Marian Dziędziel to wprawdzie wspaniały aktorski duet, ale i on nie jest w stanie z mydła uczynić powidła. Jedno jest pewne –  to kino drogi (tu akurat wiodącej ze Śląska nad Bałtyk) w żadnym razie nie oferuje

Lech Kurpiewski 0
Supermarket, reż Maciej Żak, 2012
12 Mar 2013

Supermarket

Supermarket. Reż. Maciej Żak. Wyk. Marian Dziędziel, Tomasz Sapryk, Mikołaj Roznerski, Wojciech Zieliński. Polska 2012. ITI Cinema. Z tym filmem jest jak z nową szosą, która nagle urywa się w szczerym polu. Niby jest całkiem przyzwoicie zrobiony, a prowadzi donikąd. Żak najwyraźniej nie mógł się zdecydować, czy robi kino społeczne czy gatunkowe. I wypichcił ni to ni sio, czyli dziwaczną hybrydę, będącą połączeniem thrillera i społecznego plakatu (a może nawet i kina moralnego niepokoju w wersji soft). Zaczyna się nawet nieźle: pewien jubiler wchodzi do supermarketu, by kupić akumulator, ale już niego nie wychodzi. Wpada w łapy szefa ochrony, niejakiego Jaśmińskiego (Marian Dziędziel), który oskarża jubilera o kradzież. Niesłusznie, no

Lech Kurpiewski 0
Bejbi blues, rez. Katarzyna Rosłaniec, 2012
12 Mar 2013

Bejbi blues

Bejbi blues. Reż. Katarzyna Rosłaniec. Wyk. Magdalena Berus, Nikodem Rozbicki, Magdalena Boczarska, Mateusz Kościukiewicz. Polska 2011. Kino Świat Trudno odmówić Rosłaniec konsekwencji. W jej debiutanckich „Galeriankach” małolaty się prostytuowały, w „Bejbi blues” bawią się w rodziców. I zwrot „bawią się” jest tu dobrym określeniem. 17-letnia bohaterka zostaje bowiem matką wcale nie w wyniku tzw. wpadki a pod wpływem zachcianki. Natalia chciała mieć dziecko, bo jej własna matka nigdy jej nie chciała. Mały Antoś dla Natalii jest więc lekiem na rodzicielskie odrzucenie, a także fajną zabawką, którą się można popisać przed koleżankami. Zabawką, za którą, dodajmy, nie bierze się pełnej odpowiedzialności. Przyznam od razu, że kiedyś należałem do tych, co to

Lech Kurpiewski 0
Sęp, reż Eugeniusz Korin, 2012
12 Mar 2013

Sęp

Sęp. Reż. Eugeniusz Korin. Wyk. Michał Żebrowski, Anna Przybylska, Daniel Olbrychski, Polska 2012 ITI Cinema Moi znajomi mówią o mnie, że jestem dziwaczką, bo nie mam profilu ma facebooku i zadaje się ze starszymi gościami. Na domiar złego jeszcze wciąż wierzę w polskie kino i to, że kiedyś mnie zachwyci fajnym thrillerem. Poszliśmy do kina. Wyszliśmy z kina. Na tym mogłabym tę recenzję zakończyć. Film „Sęp” miał być mrocznym thrillerem, który przywróci mi wiarę w polskie kino a moim znajomym udowodni, że nie jestem wariatką. Nie udowodni. Może zacznę od tego, że topograficznie Warszawa jakoś nie jest Warszawą. Ale to szczegół. Może powiedzieć, że główny bohater jest tak papierowy, że

0