Books_kantoch
29 Mar 2016

Anna Kańtoch: dziesięć powieści mojego życia

Książka, której nigdy nie przeczytałam… …samodzielnie, bo czytali mi ją rodzice, czyli „Bajka o Żelaznym Wilku” Wacława Sieroszewskiego. Hmm, zawsze byłam przekonana, że to „Baśń…”, ale sprawdziłam i wygląda, że jednak „Bajka…” – w każdym razie okładka i treść zgadzają się z tym, co pamiętam z dzieciństwa, zakładam więc optymistycznie, że właściwie tę książkę zidentyfikowałam. Pamiętam też, że z punktu widzenia kilkuletniego dziecka była to opowieść ponura i pełna grozy. Wiecie już zatem, kogo należy winić za moje dzisiejsze upodobanie do horrorów. Książka mojego dzieciństwa Miała tu być któraś część Pana Samochodzika (na przykład moja ulubiona, czyli „Niesamowity dwór”), „Wakacje z duchami” albo „Winnetou”, ostatecznie jednak stanęło na niebeletrystycznych „Historiach

Anna Kańtoch 0
eco
20 Lut 2016

Umberto Eco (1932-2016) – powieści najlepsze

Wczoraj wieczorem pożegnaliśmy jednego z najbardziej znanych i cenionych pisarzy naszych czasów, Umberto Eco. Był nie tylko wybitnym autorem, ale przede wszystkim – wnikliwym czytelnikiem, który kochał literaturę nie bacząc na podziały – popularna czy wysoka. Poniżej przedstawiamy pięć najważniejszych naszym zdaniem powieści włoskiego filozofa i intelektualisty.

Maciej Bachorski 0
fantasy-wooden-library-drawing-hd-wallpaper1
22 Sie 2014

5 książek o poszukiwaniu książek

      1.       H.P. Lovecraft „Koszmar w Dunwich” (albo: „Zgroza w Dunwich”; opowiadanie, 1929). Kto szuka? Wilbur Whateley – odmieniec będący owocem związku matki-albinoski oraz nieznanego ojca (prawdopodobnie niesławnego pradawnego boga o imieniu Yog Sothoth). Czego szuka? Pełnej łacińskiej wersji „Necronomiconu”, za pomocą którego można by sprowadzić na Ziemię Wielkich Przedwiecznych – potężne boskie istoty, które zamieszkują w innych wymiarach lub czekają uśpione na naszej planecie. Co pisali krytycy? „To ‘Koszmar w Dunwich’ de facto umożliwił powstanie dalszej części „mitów Cthulhu” (tzn. opowieści autorstwa innych, mniej utalentowanych pisarzy). Późniejsi autorzy wzorowali się na sensacyjności, melodramatyczności oraz prostej moralnej dychotomii tego tekstu (…) dużo częściej niż na subtelności takich dzieł

Bartek Paszylk 0