RANKINGI 

5 najgorszych piosenek, które dostały Oscara

Najlepszą piosenką wedle Akademii Filmowej została kompozycja do nowego Bonda „Spectre”, czyli utwór Sama Smitha „Writing’s on the wall” – zupełnie słusznie uznawany za jedną z najgorszych kompozycji do serii o agencie 007. Ale to nie była najgorsza piosenka, która otrzymała Oscara. Poniżej równie (jak nie jeszcze bardziej) zła piątka nagrodzonych kompozycji.

 

1967 – TALK TO THE ANIMALS – Leslie Bricusse

Powszechnie uznawana za najgorszą piosenkę, która otrzymała Oscara. I słusznie – koszmar.

 

1977 – YOU LIGHT UP MY LIFE – Joseph „Joe” Brooks 

Ta ballada powinna zostać ukryta przed światem, albowiem słuchanie jej może obudzić w nawet największym stoiku żądzę mordu. Autentycznie – słuchanie tej piosenki boli.

 

1979 – IT GOES LIKE IT GOES – David Shire, Norman Gimbel

W przypadku tej piosenki należałoby napisać to samo co wyżej. Co ciekawe, ta kompletnie pozbawiona wdzięku kompozycja pokonała w oscarowym pościgu „Rainbow Connection”, czyli wielki hit pochodzący z „Muppet Show”.

 

1984 – I JUST CALLED TO SAY I LOVE YOU – Stevie Wonder

Nic na to nie da się poradzić – Steve WOnder pisał genialne piosenki, ale ta do nich nie należy. Owszem to był hit, ale do Oscara były wtedy nominowane także – „Footlose”, „Against All Odds” Collinsa i motyw przewodni z „Ghostbusters”.

 

1995 – COLORS OF THE WIND –  Alan Menken, Stephen Schwartz

Nie dość, że to nie jest dobra piosenka, to jeszcze z bliżej nieznanych powodów Akademia uznała, że jest lepsza o znakomitego „You Gotta a Friend In Me” Randy Newmana z „Toy Story” i równie dobrego „Dead Man Walking” Bossa.

 

Albatros
Poprzedni

Wyspa powrotów [patronat]

War Book
Następny

Inwit - Polityka, kłamstwa i operacje specjalne [recenzja]

Robert Ziębiński

Robert Ziębiński

Dziennikarz, pisarz. Studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przez ostatnie osiemnaście lat pracował i publikował w takich tytułach jak „Tygodnik Powszechny”, "Gazeta wyborcza", "Rzeczpospolita", „Przekrój”, „Newsweek”, „Nowa Fantastyka”. Wydał powieść „Dżentelmen” (2010), krytyczne„13 po 13” (wspólnie z Lechem Kurpiewskim, 2012), pierwszą polską książkę o Stephenie Kingu „Sprzedawca strachu” (2014) "Londyn. Przewodnik Popkulturowy" (2015) i "Wspaniałe życie" (2016) (WAB). Drukował opowiadania m.in. w "Nowej Fantastyce", w antologiach „17 Szram” (2013), „City 2” (2011).

1 Comment

  1. Anonim
    2016-02-29 at 20:52 — Odpowiedz

    Z „Colors of the wind” chyba przesadziliście.

Dodaj komentarz